ΤΟΥΡΚΑΛΑ ΚΟΛΥΜΠΗΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΛΑΩΝ

http://www.iefimerida.gr/news/284368/toyrkala-kolympise-apo-tin-toyrkia-sti-lesvo-gia-tin-filia-ton-dyo-laon

Θεοφάνεια στην προκυμαία της Σμύρνης

Για πρώτη φορά από το 1922, Θεοφάνεια στην προκυμαία της Σμύρνης

http://constantinoupoli.com/

"Νήσος Χίος" "- «Sakιz Αdasι»

Χιώτες άνοιξαν το πρώτο καφενείο μετά το 1922

Ένα παραδοσιακό καφενείο που δεν μοιάζει με τα υπόλοιπα λειτουργεί από το 2009 στα νότια της προκυμαίας της Σμύρνης, στην Τουρκία. Οι ιδιοκτήτες του «Sakιz Αdasι» (σημαίνει «Νήσος Χίος» στα τουρκικά) δεν είναι Τούρκοι αλλά Έλληνες από τη Χίο, οι οποίοι πέρασαν πριν από δύο χρόνια «στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου» για να ανοίξουν ένα δικό τους κατάστημα. Το τολμηρό εγχείρημά τους, καθώς πρόκειται για το πρώτο καφενείο που άνοιξαν Έλληνες μετά το 1922, αποδείχθηκε εξίσου επιτυχημένο. Καθημερινά τα τραπέζια του είναι γεμάτα με πελάτες που δοκιμάζουν παραδοσιακά χιώτικα γλυκά με βασικό συστατικό τη μαστίχα.

Δεσμός λαών το καφενέ

Αυτό, όμως, που προκαλεί εντύπωση ακόμη και στους ιδιοκτήτες είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι Τούρκοι και λιγότερο τουρίστες από το εξωτερικό. Το «ελληνικό καφενείο» δεν είναι απλώς μια πρωτότυπη σκέψη αλλά και ένας δεσμός μεταξύ γειτονικών λαών, λένε οι κάτοικοι της Σμύρνης που συχνάζουν σε αυτό. Δεν λείπουν και εκείνοι που έχουν έναν επιπλέον λόγο να πιουν τον καφέ τους στο μαγαζί των Ελλήνων. Πρόκειται για τους απογόνους των λεγόμενων «Τουρκοκρητικών», οι οποίοι έφτασαν στα τουρκικά παράλια προερχόμενοι από την Κρήτη μετά την ανταλλαγή πληθυσμών που προέβλεπε η Συνθήκη της Λωζάνης το 1923. Οι μνήμες από τους ελληνόφωνους παππούδες τους, χριστιανούς Έλληνες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να εξισλαμιστούν για να επιβιώσουν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ζωντανεύουν στο «Sakιz Αdasι».

Χιώτικες συνταγές

Οι τοίχοι του είναι διακοσμημένοι με φωτογραφίες από ελληνικά τοπία με ιδιαίτερη έμφαση, ασφαλώς, στη Χίο, ιδιαίτερη πατρίδα των ιδιοκτητών. Άλλωστε δεν είναι μόνο το γλυκό «υποβρύχιο» (ένα κουταλάκι βανίλιας σερβιρισμένο μέσα σε ποτήρι με κρύο νερό) που θυμίζει το «απέναντι» ελληνικό νησί. Ο κατάλογος με τα γλυκά περιλαμβάνει ακόμη 17 παραδοσιακές συνταγές με βάση τις περίφημες μαρμελάδες που παρασκευάζονται στον Κάμπο της Χίου.

Το «χιώτικο καφενείο» μπορεί να είναι σύμβολο της ελληνοτουρκικής προσέγγισης, για πολλούς όμως φαίνεται ότι ανοίγει νέους δρόμους στους επίδοξους επιχειρηματίες της περιοχής και στις δύο πλευρές του Αιγαίου

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΜΜΕ

Türk–Yunan Medyası Buluşuyor

“Türk Yunan Medya Buluşması” projesi, Türk ve Yunan medya kuruluşları arasında karşılıklı anlayış ve işbirliği temelinde ekonomik, politik, kültürel konularda medya aracılığı ile sürdürülebilir bir diyalog geliştirmeyi hedeflemektedir. 

Bu amacı gerçekleştirmek için; Türkiye ve Yunanistan’da çalışan medya kuruluşlarının, gazetecilerin, akademisyen ve STK’ların, iki ülke arasında ekonomik faaliyetler yürüten firmaların ve iş örgütlerinin doğrudan katılımıyla çeşitli faaliyetler yürütülecektir.

Toplamda 15 ay sürecek proje içeriğinde Türkçe, İngilizce ve Yunanca dillerinde 3 sayı dergi, web üzerinden bir radyo ve Şubat 2015’de akademisyenler, gazeteciler ve Türk - Yunan medyası temsilcilerinin katılımıyla bir panel gerçekleşecektir. “Türk-Yunan Dostluğuna Medyanın Etkisi” konulu panelde her iki ülkenin gazetecileri, sivil toplum kuruluşu temsilcileri görüş ve önerilerini dile getireceklerdir. Panelin ardından
“Turkey Symphony Orchestra” tarafından Anadolu türkülerinin senfonikleştirildiği ücretsiz bir dostluk konseri gerçekleştirilecektir.

Medya Platformu Projenin yaygınlaştırılması için bir “Web Sayfası” kurulacaktır. Web sayfasında proje bilgilerine ek olarak Türkiye ve Yunanistan haberlerine, iki ülke arasında kurulan işbirliklerine, ekonomik, siyasi, sosyal ve kültürel alanlarda karşılıklı yürütülen faaliyetlere; Türk-Yunan gazeteciler, iş adamları, STK temsilcileri, akademisyenler ile yapılan röportajlara yer verilecektir.

Site üzerinde ayrıca Türkiye'de çalışan Yunan gazeteciler, Yunanistan’da çalışan Türk gazeteciler ile diğer AB ülkelerinde AB konuları üzerine çalışan Türk ve Yunan gazetecilerin yer alacağı bir “Medya Platformu” oluşturulacaktır. Platform üyeleri proje süresince belirli zamanlarda bir araya gelerek iki ülke arasındaki ilişkilerin konu alınacağı görüşmeler gerçekleştirecektir.

Web sayfası üzerinden Türkçe-İngilizce-Yunanca olarak yayın yapacak olan bir “İnternet Radyosu” da hayata geçirilecektir. Yayın akışı içerisinde AB ilişkileri, Türkiye - Yunanistan ilişkileri, ekonomi, siyaset, kültür, turizm, müzik gibi çeşitli alanlarda programlar yer alacaktır.
Proje süresince 3 sayı olarak çıkarılacak “ Turkey – Greece Magazine” isimli bir dergi yayınlanacaktır. Dergide Türk ve Yunan gazetecilerin haber ve yazıları; iki ülke ilişkileri üzerine çalışan akademisyenlerin makaleleri; ortak ekonomik, kültürel, sosyal faaliyetler yürüten şirketlerin ve STK’ların çalışmalarına yer verilecektir.

Avrupa Birliği Sivil Toplum Diyaloğu Hibe kapsamında desteklenen “Türk Yunan Medya Buluşması” projesi Türkiye’den Aral Group, Yunanistan’dan A4 Art Design ile ortak yürütülmektedir.

ΠΗΓΗ: TURKISH GREEK NEWS

"Η εκκλησία της Αγίας Σοφίας"

Ο κος Κωστής Χατζηφωτεινός μπροστά στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας στον μικρασιατικό Γέροντα, σημερινό Didim της Τουρκίας.

Ο ίδιος σχολιάζει σχετικά:

"Αυτή δεν είναι μια οποιαδήποτε εκκλησία. Βρίσκεται στην Τουρκία! Στον Μικρασιατικό Γέροντα (Δίδυμα) πιο συγκεκριμένα, το χωριό του πατέρα μου που επισκέφθηκα πρόσφατα. Και έχει κι ένα ανάγλυφο σταυρό πάνω από την πόρτα της! Όταν πρωτοπήγα ήταν μια αποθήκη σε μαύρο χάλι. Ο πρώην δήμαρχος, όμως, που είναι "πρόσφυγας" κι εκείνος εκεί, και ξέρει πώς νιώθουμε όταν πηγαίνουμε εκεί, αποφάσισε να την φτιάξει και να την κάνει σημείο αναφοράς των προηγούμενων κατοίκων του χωριού. Των Ελλήνων που διώχθηκαν από εκεί, δηλαδή. Και το έκανε χωρίς επίσημες δηλώσεις και μεγάλα λόγια. "Το έκανα για εσάς, που ερχόσαστε κάθε τόσο εδώ. Για να σας ευχαριστήσω και να σας τιμήσω" μας είπε στο τραπέζι που μας έκανε. Τον ευχαρίστησα, φυσικά, κι εγώ και η παρέα μου. Εκείνον πρώτον τιμά η συγκεκριμένη πράξη". 

"ΣΠΙΤΙ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ"

Ο συγγραφέας Κωστής Χατζηφωτεινός δείχνοντας τα σημάδια από το παλιό ασβέστωμα στο σπίτι του πατέρα του στον μικρασιατικό Γέροντα, σημερινό Didim .

Ο ίδιος σημειώνει σχετικά: 

" Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού του πατέρα μου είναι φίλος μου σήμερα, που με παίρνει στο τηλέφωνο και μου παραπονιέται πως τον ξέχασα, αν καθυστερήσω να πάω και να μείνω στο σπίτι του πατέρα μου, όπως το λέει κι αυτός. Μια πανέμορφη πανσιόν που τη λένε Μέδουσα είναι αυτό το σπίτι τώρα. Με μια δίγλωσση πινακίδα που πληροφορεί τους επισκέπτες του πως βρίσκονται στο σπίτι της Ελληνοτουρκικής Φιλίας, με ένα μικρό μουσείο ενθυμημάτων σε ένα του δωμάτιο, στην κεντρικότερη θέση του οποίου βρίσκεται η φωτογραφία της οικογένειάς μου, και με ένα μεγάλο και καλοφροντισμένο κήπο ολόγυρα, στον οποίο διοργανώνουμε εξαιρετικές μουσικές και λογοτεχνικές βραδιές όποτε πάω. Την πανσιόν αυτή την έχει επισκεφθεί και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και έδωσε τις ευχές του στον ιδιοκτήτη του γι’ αυτά που κάνει για την ειρηνική συνύπαρξη και την αγάπη των ανθρώπων."

ΕΛΛΑΔΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ στο ΓΗΠΕΔΟ

Ελλάδα - Τουρκία δίνουν ραντεβού στο γήπεδο 84 χρόνια μετά

Στη σέντρα Ελλάδα - Τουρκία, για να συνεχίσουν ποδοσφαιρικό αγώνα που διεκόπη το 1930. Η ιστορία, οι ομάδες και η αναβίωση του ιστορικότερου φιλικού ματς.

Όπως είχε πει - πολύ... γλυκά - ο Gustave Flaubert, στις αρχές του 20ού αιώνα "το να γράφεις ιστορία, είναι σαν να πίνεις έναν ωκεανό και να κατουράς όσο ένα φλιτζάνι". Πάμε λοιπόν, σε ένα γεγονός που για 84 χρόνια περίμενε υπομονετικά τη σειρά του, ώστε να βγει στην επιφάνεια: το ποδοσφαιρικό παιχνίδι που ξεκίνησε στις 7 Δεκεμβρίου του 1930, μόλις οκτώ χρόνια -και τρεις μήνες- μετά την καταστροφή της Σμύρνης, μεταξύ μιας ελληνικής και μιας τουρκικής ομάδας.

Το... δελτίο Τύπου

Η εφημερίδα "Νέα Χίος" θα κυκλοφορούσε ένα μήνα νωρίτερα (στις 6/11 του '30), με... το δελτίο Τύπου του ματς: το άρθρο που ανέφερε ότι "με την ευκαιρίαν της συσφίγξεως των ελληνοτουρκικών σχέσεων ο κάλλιστος αθλητικός μας όμιλος, “Λαίλαψ”, πρώτος εξ όλων των ποδοσφαιρικών σωματείων της Ελλάδος, επωφελείται και πραγματοποιεί εντός ελαχίστων ημερών μιαν πρωτοφανή δι’ ολόκληρον την Ελλάδα ποδοσφαιρικήν συνάντησιν". Αυτή της πιο ισχυρής ομάδας της νήσου και εκ των καλύτερων της χώρας (του Λαίλαπα, των τεσσάρων χρόνων "ζωής") εναντίον της πρώτης που ίδρυσαν οι Τούρκοι στη Σμύρνη και τοπικής πρωταθλήτριας, Karşıyaka (ελληνιστί: "αντίπερα όχθη").

Οι Τούρκοι ναύλωσαν πλοίο, στο οποίο επιβιβάστηκαν και αγνοί φίλαθλοι, μαζί με θεσμικούς παράγοντες της Σμύρνης το οποίο υποδέχθηκαν στη Χίο, παραμονή του αγώνα, "εν χορδαίς και οργάνοις". Οι Χιώτες είχαν σημαιοστολίσει την προκυμαία, με χρώματα και σύμβολα των δυο χωρών, ενώ το "καλωσόρισμα" επιμελήθηκαν μέλη από τη διοίκηση του Επιμελητηρίου και πλήθος επιχειρηματιών - είπαμε, υπήρχε και άλλη ατζέντα στη μέση.

Της άφιξης ακολούθησε το γεύμα που παρέθεσαν οι... γηπεδούχοι στους φιλοξενούμενους, μετά τους έκαναν ένα τουρ στο νησί, ενώ παράλληλα εκτυλίσσονταν διάφορες εκδηλώσεις, καλλιτεχνικής φύσεως. Όλα αυτά άνηκαν στο γενικότερο πλαίσιο της πολιτικής ατμόσφαιρας που απέπνεε η σχέση του Ελευθέριου Βενιζέλου με τον Κεμάλ Ατατούρκ.

Οι ανώτερες δυνάμεις

Ξημέρωσε η Κυριακή 7 του Δεκέμβρη, έπεσε ο ήλιος, οι πρωταγωνιστές εμφανίστηκαν στο γήπεδο των Μεζαριών -εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το Δημοτικό Στάδιο-, μαζί και 1.500 φίλαθλοι, "βγήκαν" οι φωτογραφίες - ντοκουμέντα και αφού έγιναν όσα προηγούνται ενός τέτοιου ματς, ήρθε η ώρα για την σέντρα. Πριν προλάβουν να ζεσταθούν παίκτες και κόσμος, άνοιξαν οι ουρανοί και το γήπεδο μετετράπη σε βούρκο - από την καταιγίδα που έπληξε το νησί, με το διαιτητή να αποφασίζει την οριστική διακοπή. Το ρολόι είχε "γράψει" μόλις 3 αγωνιστικά λεπτά...

Ο ερευνητής

Όλα αυτά, ενδεχομένως να έμεναν για πάντα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, αν ο Χιώτης συγγραφέας, Γιάννης Μακριδάκης δεν ενδιαφερόταν να συγκεντρώσει τα περισσότερα δυνατά στοιχεία, στην προσπάθεια του να καταγράψει την ιστορία του τόπου του. Έπειτα από έρευνα που διήρκεσε οκτώ χρόνια, παρέδωσε στις προθήκες των βιβλιοπωλείων το "10.516 ημέρες, ιστορία της νεοελληνικής Χίου, 1912-1930" και στους τοπικούς άρχοντες όλα τα δημοσιεύματα για εκείνον τον ιστορικό αγώνα που δεν έμελλε να ολοκληρωθεί.

Ο πραγματιστής

Ο Μακριδάκης παρέδωσε τα ευρεθέντα το 2006, για να διαπιστώσει πως ο Λαίλαπας δεν υπήρχε πια. Είχε διαλυθεί το 1982, λόγω οικονομικών προβλημάτων. Το 2009, μια παρέα φίλων ενέταξε εκ νέου την ομάδα στον ποδοσφαιρικό χάρτη της Ελλάδας, αλλά έπρεπε να έλθει το 2012 για να εμφανιστεί ο άνθρωπος που θα έκανε στόχο ζωής το τέλος του ματς.

Ο Μιχάλης Κωττάκης, Χιώτης μεν, γεννημένος και μεγαλωμένος στο Λονδίνο δε, επισκέφτηκε την πατρίδα και κάποιος έτυχε να του πει την ιστορία εκείνου του Δεκέμβρη, του '30. "Συγκινήθηκα πάρα πολύ, όταν άκουσα για εκείνον τον αγώνα που δεν τελείωσε. Δεν ήθελα και κάτι άλλο, για να τα μαζέψω και να εγκατασταθώ στη Χίο, το 2013, αναλαμβάνοντας το πόστο του προπονητή στον "Λαίλαπα", αλλά και σε ένα μεγάλο βαθμό τα διοικητικά" λέει στο Weekend Edition (WE του NEWS 247), "πάντα είχα ιδιαίτερο δεσμό με το νησί, αλλά όταν γνώρισα την ομάδα ήξερα πια τι έπρεπε να κάνω".

Δεν είναι μόνο το ρομαντικό του χαρακτήρα του που τον ώθησε στον επαναπατρισμό. Από τα 17 του ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο, ενώ είχε δίπλωμα γυμναστή από το 2009 και αθλητικού διατροφολόγου από το 2011, συν την εκπαίδευση σε επίπεδο UEFA, στη σχολή της αγγλικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. Πριν γίνει μέρος στην καθημερινότητα του "Λαίλαπα", είχε δουλέψει στις ακαδημίες της Charlton Athletic, στην ομάδα Κ8.

Στο μυαλό του "το ποδόσφαιρο έχει τη δύναμη να δίνει χαρά, να προσφέρει ελπίδα και να αλλάζει ζωές. Επιτυχημένη είναι η ομάδα που νικά, αλλά και αυτή που μπορεί και εμπνέει τους γύρο της. Όταν έμαθα την ιστορία, είπα πως έπρεπε να ολοκληρώσουμε αυτό το παιχνίδι. Για αυτό έγινα συντονιστής του project".

Διαπίστωσε πως η σκέψη από την πράξη απείχαν. Σε βαθμό... κακουργήματος. "Η σκέψη ήταν ωραία, απλή. Η πράξη μπορώ να πω ότι ήταν λίγο πιο δύσκολη. Είχα όμως, παθιαστεί. Δεν ήθελα να το αφήσω. Σκεφτόμουν πως θα ήταν αμαρτία να μην ολοκληρωθεί εκείνο το παιχνίδι. Λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι επρόκειτο για διεθνή αγώνα και ότι έπρεπε να έλθουμε σε επαφή με ανθρώπους από άλλη χώρα, αντιλαμβάνεστε πως τίποτα δεν ήταν εύκολο. Η χαρά μας, ωστόσο που έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο είναι τεράστια. Το θέλαμε πάρα πολύ και τα δώσαμε όλα, ώστε να  γίνει πράξη".

Κατ' αρχάς "μιλήσαμε με την ΕΠΟ. Μοιραστήκαμε την ιδέα μας με τον πρόεδρο, κ. Σαρρή, ο οποίος είναι από τη Χίο. Συγκινήθηκε και εκείνος με την ιστορία και μας βοήθησε πολύ στην όλη υπόθεση. Φυσικά, μας έδωσε και τη σχετική άδεια. Έπειτα, προσπαθήσαμε να έλθουμε σε επαφή με τη διοίκηση της Karşıyaka, ώστε να τους ενημερώσουμε για την επιθυμία μας να διοργανώσουμε ξανά εκείνον τον ιστορικό αγώνα. Παρά τις αρχικές δυσκολίες που είχαμε στην επικοινωνία, μέχρι να βρούμε κάποιον που να μπορούμε να συνεννοηθούμε και να μοιραστεί το όραμα, χρειάστηκε πολύ προσπάθεια και ακόμα περισσότερος χρόνος. Ευτυχίσαμε ωστόσο, να μοιραστούμε τον ίδιο ενθουσιασμό με τον πρόεδρο του οργανισμού, που δέχθηκε αμέσως την πρόταση. Θα είναι αγώνας καθαρά συμβολικός, με αντιρατσιστικό χαρακτήρα, που θα προάγει μόνο τη φιλία και την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών. Ακόμα και σε δύσκολες καταστάσεις, όπως εκείνες του πολέμου, υπήρχαν φιλίες".

Από τις αναφορές του κ. Μακριδάκη "αυτή που κρατώ είναι η χρονική απόσταση, μεταξύ της μεγάλης καταστροφής και του παιχνιδιού. Αυτό ήταν που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση. Γνωρίζω τι δύσκολο περίοδος ήταν αυτή, ιστορικά και για τις δυο χώρες. Δεν μπορούσα να καταλάβω πως "κλείστηκε" φιλικός αγώνας, μόλις οκτώ χρόνια μετά. Υπήρξαν και πολλές μικρές λεπτομέρειες, που με άγγιξαν. Όπως για παράδειγμα, ότι οι παίκτες τραγούδησαν μαζί τους εθνικούς ύμνους".

Δεν θα γίνει αναπαράσταση, στον τρόπο που ταξίδεψε η Karşıyaka στη Χίο, από το Τσεσμέ. "Θα χρησιμοποιήσουν κανονικά δρομολόγια, Έχουμε ενημερωθεί ωστόσο, πως θα έλθει πολύς κόσμος". Και τι έχουν ετοιμάσει; "Ειδικές φανέλες, που θα είναι μοναδικές, βασισμένες στην ιστορία του πρώτου ματς. Οργανώνουμε και μια συναυλία, στο Δημοτικό Στάδιο, για τις 10 Μαΐου, με τον Γεράσιμο Ανδρεάτο. Περιμένουμε και Τούρκους καλλιτέχνες".

"Περιμένουμε πάρα πολύ κόσμο" μας διαβεβαίωσε ο κ. Κωττάκης και όταν του θυμίσαμε πως το Φαφαλίειο Στάδιο δεν χωρά περισσότερους από 3.000 φιλάθλους, μας απάντησε "η αλήθεια είναι ότι... το Καραϊσκάκη θα μας εξυπηρετούσε καλύτερα (γελάει). Αλλά πιστεύω ότι όλοι οι καλοί χωράνε".

Ο συνοδοιπόρος

Ο σύνδεσμος των ανθρώπων της Χίου στην άλλη ακτή, αυτός με τον οποίον κατάφεραν να συνεννοηθούν, να μοιραστούν το όραμα, ήταν ο Mehmet Yaya, γενικός γραμματέας της Karşıyaka, με τον οποίον επικοινωνήσαμε και ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά: "από την πρώτη στιγμή που ενημερωθήκαμε για το παιχνίδι του 1930, από τον κ. Μακριδάκη, συμφωνήσαμε πως θα είχε όντως, πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να ολοκληρωθεί εκείνος ο αγώνας. Αμέσως έγινε προτεραιότητα για εμάς, για τη σχέση μας με το Λαίλαπα, για τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ελλάδα. Όλοι αγκάλιασαν την προσπάθεια. Ο σύλλογος, ο κόσμος, οι πάντες".

Τη γνωριμία με την ιστορία, ακολούθησε "η δική μας έρευνα. Προσπαθήσαμε να βρούμε ντοκουμέντα από εκείνο το ματς, φωτογραφίες, άρθρα σε εφημερίδες. Μετά, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ειδικές φανέλες, που θα έχουν μπροστά στιγμιότυπα εκείνης της ημέρας. Φτιάξαμε και μια σειρά με σχετικά προϊόντα που θα τεθούν στη διάθεση των φίλων μας και αφορούν τη σχέση των δυο χωρών. Οι εμφανίσεις θα είναι ίδιες με εκείνες του 1930".

Πόσος κόσμος θα ακολουθήσει την Karşıyaka στη Χίο; "Περιμένουμε περί τους 1.000, αλλά δεν αποκλείεται να φτάσουν τους 2.000! Όλη η κοινότητα έχει εκφράσει τεράστιο ενδιαφέρον. Είναι κάτι σημαντικό για όλους, γιατί και το ποδόσφαιρο είναι δημοφιλές άθλημα και στις δυο χώρες".

Ομολόγησε ότι "η πρώτη διοργάνωση, αυτή που έγινε μόλις οκτώ χρόνια μετά τον πόλεμο ήταν η πιο σημαντική. Η τωρινή... μάλλον είναι πιο εύκολη, αλλά δεν παύει να είναι το ίδιο σημαντική".

Στόχος των γειτόνων "είναι να γίνεται κάθε χρόνο αυτό το ματς, εκ περιτροπής στην Ελλάδα και την Τουρκία". Και αν κάτι δεν ενδιαφέρει κανέναν "είναι το αποτέλεσμα! Αυτό δεν είναι τίποτα. Η φιλία μεταξύ των δυο χωρών, είναι τα πάντα", πράγμα που θα αποδειχθεί εμπράκτως στις 11 Μαΐου, ημέρα Σάββατο, οπότε θα διεξαχθούν τα 87 λεπτά που εκκρεμούν 84 χρόνια. Αλλά για κάποια πράγματα, ποτέ δεν είναι αργά.

ΠΗΓΗ : TURKISH - GREEK NEWS

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΑΜΟΥ ΣΤΟ ΚΟΥΣΑΝΤΑΣΙ της ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Το κείμενο και οι φωτογραφίες είναι του Κωστή Χατζηφωτεινού ο οποίος παρευρέθηκε στο γάμο του Μπουλέντ και της Οζγκέ στο Κουσάντασι της Τουρκίας .

Μπουλέντ και Οζγκέ

Θα απογοητεύσω αυτούς που περίμεναν να δουν κάτι από την Κρήτη σ' αυτή την παρουσίαση του γάμου που πήγα στο Κουσάντασι, ελπίζω να τους αποζημιώσω όμως με το ελληνικό χρώμα κάποιων από τις φωτογραφίες που θα σας δείξω αργότερα. Παλιά οι γάμοι των Τουρκοκρητικών γινόντουσαν κι εκεί με λύρες, μαντινάδες και τριήμερο γλέντι, αλλά όχι πια. Ο τωρινός γαμπρός είναι διευθυντής σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο, όπου και έγινε το γλέντι του γάμου με φαγοπότι, ζωντανή μουσική, χορούς και πυροτεχνήματα. Ότι γίνεται κι εδώ δηλαδή. Με δυο διαφορές. Τον τρόπο που δέχθηκε τα δώρα το ζευγάρι και το χορό της κοιλιάς από τρεις ημίγυμνες χορεύτριες. Ευχηθείτε στο ζευγάρι για την ώρα και θα τα δείτε όλα στη συνέχεια.

Η είσοδος του ζευγαριού

Ευχαί γονέων. Με το απαραίτητο χρύσωμα φυσικά... Προσέξτε την άσπρη κορδέλα που φόρεσε 
στο λαιμό του ο γαμπρός. Θα γεμίσει χαρτονομίσματα μετά από λίγο.

Η Βίκη Κρητικού (δημοσιογράφος της ΝΕΤ) από την Καβάλα.

Η σειρά μου.

Με τον Θανάση Τσίμπη.

Με πυροτεχνήματα

Χρειάζεται λεζάντα;

Ο πρώτος χορός. Τα τραπέζια που καθόντουσαν οι Έλληνες καλεσμένοι ήταν σημαιοστολισμένα...

Με Σαμιώτες φίλους.

Το ζευγάρι